[ پيشگفتار ] بسم اللّه الرحمن الرحيم 1 حمد و ثنا مر كردگارى را كه افضال قديم وى رياحين نفوس اخيار 2 را بزينت اوصاف مرضيه بياراست و بساتين افئدهء ابرار و اصفيا را 3 با ثمار اسرار پسنديده به پير است . پروردگارى كه بمقتضاى اوليائى 4 تحت قبابى لا يعرفهم غيرى * مقربان خود را در پردهء قربت داشته 5 از چشم اغيار بپوشيد و به حكم ان اولياء اللّه لا خوف عليهم و لا هم يحزنون 6 * هيچ‌يك 7 از برگزيدگان او خوف طبيعى 8 و اندوه بشرى نديد . خداوندى 9 كه هرچه خواست كرد و هرچه خواهد مىكند . يكى را بنور علم و عمل مسرور 10 مىدارد و يكى را بظلمت جهل و جهالت مغرور . نگارنده 11 : مثنوى 12 گواهست 13 بر بود 14 گيتىفروز * سياهى شب روشنائى روز چراغ فلك روشن از نور 15 اوست * دماغ ملك [ 2 ] گلشن از سور اوست فرازندهء چرخ فيروزه‌فام * فروزندهء مهر و مه صبح و شام گشايندهء عقدهء كفر و دين * نمايندهء راه شك و يقين برآرندهء آرزوهاى دل * نگارندهء صورت از مشت گل حلىبند گلشن بباد بهار * جگرخون كن غنچهء لاله‌زار و درود و تحيت مر پيغمبرى 16 را كه افضل انبيا و رسل است و هادى اصفيا 17 و سبل . رسولى كه آدم و من دونه تحت لواى 18 كلام معجز نظام اوست و علماء 19 امتى كانبياء بنى اسرائيل * خبر معتبر او . نبيى 20 كه ملت وى ناسخ جميع ملل و اديانست و شريعت وى رافع همهء شرايع و اركان .